Wojciech Pokora — mistrz sztuki teatralnej

Wojciech Pokora to jeden z najbardziej znanych aktorów w Polsce, uwielbiany przez widzów zarówno za role dramatyczne, jak i komediowe. Jego twórczość to cała epoka, która na zawsze zapisała się w historii polskiego teatru i kina. Po śmierci Wojciecha Pokory Prezydent RP Andrzej Duda napisał w swoim liście, że kraj stracił wybitnego artystę sceny i planu filmowego, ponieważ jego role wyróżniały się niezwykłą energią i ekspresją, ukazywały złożoność i uniwersalność ludzkich charakterów, które stały się ucieleśnieniem doświadczeń całych pokoleń, informuje warsawski.eu.

Od sceny teatralnej do ekranów telewizorów

Wojciech Pokora urodził się 2 października 1934 roku w Warszawie. Pomimo tego, że przyszły aktor uczył się w Technikum Budowy Samochodów, a nawet przez kilka lat pracował w fabryce samochodów, jego dusza zawsze dążyła do kreatywności. Jeszcze w czasie studiów uczęszczał do kółka teatralnego i marzył o scenie, dlatego zdecydował się wstąpić do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Na ostatnim roku studiów Wojciech Pokora z powodzeniem zagrał rolę Williama w przedstawieniu Jak wam się podoba Władysława Krasnowieckiego oraz rolę Feliksa w przedstawieniu Słomkowy kapelusz Ludwika Sempolińskiego i Kazimierza Rudzkiego. Po ukończeniu szkoły teatralnej w 1958 roku został zaproszony do zagrania w sztuce Ludwika René Wizyta starszej pani. To właśnie po występie w tym przedstawieniu Wojciech Pokora został przyjęty do głównej obsady Teatru Dramatycznego w Warszawie, który stał się jego prawdziwym domem i gwiazdorskim piedestałem. Od tego czasu Wojciech pracował w Teatrze Dramatycznym przez prawie 25 lat! Role drugoplanowe szybko zmieniały się w główne, a aktor szybko ujawniał swój talent i dostosowywał się do nowych postaci i ich osobowości. Pokora grał w najlepszych spektaklach wybitnych reżyserów na podstawie dzieł Miguela de Cervantesa, Moliera, Petera Schaeffera, Bernarda Shawa itd. Postacie, w które wcielał się Wojciech, były zawsze dość kontrastowe: od ról komiwojażera czy dziennikarza po arcybiskupa. Utalentowany aktor został zauważony przez równie utalentowanego i odnoszącego sukcesy reżysera filmowego Stanisława Bareję, który zaprosił Pokorę do zagrania niewielkiej roli w komedii Mąż swojej żony, po czym był coraz częściej zapraszany do filmów.

Stanisław Bareja: “szczęśliwy bilet” Wojciecha Pokory

Stanisław Bareja bardzo doceniał talent Wojciecha Pokory i proponował mu kolejne role, głównie w komediach. I tak w 1966 roku aktor wcielił się w rolę tajnego agenta w głośnym filmie Małżeństwo z rozsądku, a następnie otrzymał główną rolę w filmie Poszukiwany, poszukiwana, gdzie zagrał młodego i ambitnego Stanisława Rochowicza, krytyka sztuki, który z powodu trudności życiowych zmuszony jest udawać kobietę i pracować jako pomoc domowa. Komedia wywołała prawdziwą sensację wśród publiczności i stała się wzorem i klasyką polskiej komedii na kolejne dekady. To właśnie dzięki kreacji Wojciecha Pokory postać Stanisława Rochowicza została ukazana najpełniej: aktorowi udało się oddać wewnętrzne emocje młodego mężczyzny, jego refleksje nad problemami, umiejętność przyzwyczajenia się do roli gosposi Marysi i przeżywania jej emocji, przy jednoczesnym satyrycznym potraktowaniu własnej postawy wobec ekscesów i permisywizmu pracodawców. Rola Stanisława Rochowicza stała się przełomową w karierze Wojciecha Pokory i najbardziej rozpoznawalną.

W latach 70. Pokora zagrał w większości filmów Barei: Nie ma dymu bez ognia, Brunet wieczorową porą i Mysz, ale w latach 80. aktor był coraz częściej zapraszany do udziału w serialach telewizyjnych, m.in. Alternatywy 4 i Czterdziestolatek.

Wszechstronność talentu Wojciecha Pokory

Wojciech Pokora grał w filmach i na scenie niemal do śmierci (aktor zmarł w lutym 2018 roku). W latach 2000 prawie żaden serial nie mógł obejść się bez udziału Pokory: Na dobre i na złe, Klinika samotnych serc, Teraz albo nigdy. Ostatnią rolą w jego karierze była postać Stanisława Niemirowicza w serialu Na Wspólnej, który emitowany był w 2016 roku. W ostatnich latach Wojciech zajął się nie tylko aktorstwem, ale także reżyserią i szkoleniem młodych aktorów.

Sekrety Wojciecha Pokory

W 1957 roku Wojciech Pokora potajemnie się ożenił. Jego wybranką była kobieta na imię Hanna, z która mieli dwójkę dzieci: syna Wacława i córkę Janinę. Wiadomo, że rodzice Wojciecha wybrali dla niego inną kandydatkę, dlatego aktor musiał zaręczyć się bez zgody rodziny. Para przeżyła razem ponad 60 lat, aż do śmierci Wojciecha. W jednym z wywiadów para przyznała jednak, że ich związek nie zawsze układał się gładko, a Hanna wielokrotnie wystawiała jego walizki za drzwi. Jednak miłość zwyciężyła.

Kolejną szokującą wiadomością dla fanów Wojciecha Pokory był fakt, że nie chciał on zagrać roli Stanisława Rochowicza (Marysia) w najsłynniejszej komedii, która uczyniła go gwiazdą. Wojciechowi nie podobał się wizerunek, upór reżysera, a do tego miał już zaplanowane wakacje w Bułgarii i nie chciał niczego zmieniać. Stanisław Bareja był jednak bardzo uparty – codziennie przychodził do domu Pokory, błagając o rozważenie jego propozycji. W końcu żona Pokory, Hanna, nie wytrzymała. Powiedziała mężowi, że ma dość tych wizyt i że jest gotowa pożyczyć mu własną sukienkę, jeśli tylko Bareja zostawi ich w spokoju.