Nazwisko wybitnego polskiego pisarza Stefana Żeromskiego jest dość znane we współczesnym środowisku literackim. Uważany jest za jednego z najpopularniejszych pisarzy XIX i XX wieku w Polsce. Stefan Żeromski znany jest współczesnym jako utalentowany prozaik, dramaturg i publicysta. Czterokrotnie był nominowany do literackiej Nagrody Nobla, co można uznać za ogromne osiągnięcie pisarza.
Oprócz działalności literackiej Stefan Żeromski był pierwszym prezesem Międzynarodowego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i prezydentem Rzeczypospolitej Zakopiańskiej. Stefan Żeromski naprawdę osiągnął wielki sukces i wyżyny. Niewiele osób wie, że droga Żeromskiego do uznania i sławy była pełna trudności. Jednak mimo tego wybitny pisarz zdołał udowodnić całemu światu swój talent, potencjał i ambicje.
W naszym artykule na warsawski.eu chcemy opowiedzieć o fascynującej historii sukcesu warszawskiego pisarza Stefana Żeromskiego.
Co wiadomo o wczesnych latach pisarza?
Stefan Żeromski urodził się niedaleko Kielc w rodzinie zubożałego szlachcica. Lata dzieciństwa przyszły pisarz spędził w małej wiosce Ciekoty, gdzie uczył się w szkole.
Wydawało się, że nic nie mogło przeszkodzić chłopcu w rozwoju i dorastaniu w spokojnej i przytulnej, rodzinnej atmosferze. Los miał jednak inne plany i początkowo wcale nie był przychylny dla przyszłego geniusza polskiej literatury. Kiedy Stefan miał zaledwie piętnaście lat, zmarła jego matka. Cztery lata później zmarł jego ojciec. Jeszcze bardzo młody Stefan znalazł się na krawędzi życia i śmierci, bez środków do życia.
Od dziewiętnastego roku życia Stefan Żeromski był zmuszony zarabiać na różne sposoby. Pisarz wspomniał o tym okresie swojego życia w swoim pamiętniku, w którym stwierdził, że w tej sytuacji nie widział żadnych perspektyw na swoją przyszłość. „Już ponad tydzień nie jadłem obiadu, a gdyby tylko obiadu: nie miałem nic w ustach oprócz herbaty i chleba” (zapis z 9 maja 1887 roku).
Ciągły głód, nieakceptowalne warunki życia, stres i wiele innych okoliczności mocno nadszarpnęły zdrowie młodego Stefana. Z tego powodu nie zdał egzaminów. Stefan Żeromski ukończył gimnazjum bez uzyskania matury. Przyszły pisarz postanowił jednak na tym nie poprzestać i mimo to zdecydował się spróbować dostać się na studia do Wyższej Szkoły Weterynaryjnej w Warszawie. W 1886 roku został uczniem tej uczelni.
Otrzymawszy wielką szansę na wykazanie siebie, swojego umysłu i umiejętności, Stefan Żeromski aktywnie uczestniczył w kółkach studenckich, wydarzeniach i innych organizacjach. Podczas studiów Żeromski bardzo zainteresował się literaturą. Nawet wtedy nie wyobrażał sobie, że taka pasja przysporzy mu sławy na całym świecie.
Lata studenckie Żeromskiego nie trwały długo: w 1888 roku ze względu na trudne warunki życia, ciągłe choroby i brak minimalnych dochodów zmuszony był przerwać naukę w uczelni. W ciągu trzech lat Stefan Żeromski nieustannie się przeprowadzał, ciężko pracował i ze wszystkich sił walczył z ubóstwem. Trochę później znalazł czas na swoją największą pasję – literaturę – i nie pomylił się, ponieważ stała się tajną bronią Żeromskiego przeciwko wszelkim kłopotom, jakie napotykał przez całe życie.
Duchowy lider pokolenia
W 1889 roku Stefan Żeromski opublikował swoje pierwsze opowiadania, które ukazały się później w dwóch zbiorach w Krakowie i Warszawie. Już pierwsze zbiory twórczości Żeromskiego od razu przyniosły młodemu pisarzowi ogromną popularność w Warszawie. Jednak wtedy powróciła do niego ponownie choroba płuc, co zmusiło pisarza do opuszczenia rodzinnego miasta i przeniesienia się do Szwajcarii.
W Szwajcarii Stefan Żeromski założył rodzinę, znalazł pracę i dużo podróżował. Powrócił do Warszawy dopiero w 1896 roku. Pomimo dość koczowniczego stylu życia Stefan Żeromski nieustannie pisał. Jego dzieła były aktywnie publikowane i już wkrótce w Polsce młodego pisarza zaczęto nazywać „duchowym liderem pokolenia”.
Podczas pobytu w Warszawie Stefan Żeromski z sukcesem łączył działalność literacką, twórczą i polityczną. Kariera pisarza rozwijała się bardzo szybko. Stefan Żeromski był jednym z najwybitniejszych pisarzy swojego pokolenia, który wniósł ogromny wkład w życie twórcze Polski i literaturę innych krajów. Jednak poważna choroba okazała się silniejsza od niego. Stefan Żeromski zmarł 20 listopada 1925 roku, pozostawiając po sobie ogromne dziedzictwo dla przyszłych pokoleń.
Życie i twórczość warszawskiego pisarza Stefana Żeromskiego jest doskonałym przykładem tego, jak należy podążać za swoimi marzeniami, walczyć o nie i dla nich żyć.
Fenomen Żeromskiego jako przykład dla następców
Na czym polegał fenomen Stefana Żeromskiego? Dlaczego nazywany jest najwybitniejszym polskim pisarzem? Stefan Żeromski, podobnie jak jego twórczość, nigdy nie był podobny do swoich kolegów. W przeciwieństwie do swoich współczesnych nie malował życia ludzi pod setkami masek. Żeromski przedstawiał życie ludzkie takim, jakie jest. Ujawniał trudne warunki życia polskiej wsi, ówczesną polską inteligencję, poruszając ważne tematy walki narodowowyzwoleńczej w charakterystycznym stylu. Żeromski był niemal jedynym, któremu udało się dotrzeć do młodego pokolenia Polaków. Był dosłownie ich duchowym mentorem, ponieważ przez długi czas czytanie Żeromskiego było popularnym trendem.