W czasach komunizmu jednym z najważniejszych polskich miejsc uroczystości był Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina, wybitny wieżowiec w Warszawie. Pomimo długiej sowieckiej dominacji, zachował on swoją niezachwianą architektoniczną i kulturalną wielkość, informuje warsawski.eu.
Historia powstania i rozwoju Pałacu Kultury i Nauki
W 1952 roku Polska Rzeczpospolita Ludowa i Związek Radziecki podpisały umowę o budowie okazałego budynku. Będąc pod wpływem rządów komunistycznych, Polacy zostali obarczeni wrogim prezentem, którego nie mogli odrzucić. Wieża została zbudowana w ciągu 3 lat przy udziale ponad 3000 radzieckich i 4000 polskich robotników. Ostatecznie Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina został zainaugurowany 22 lipca 1955 roku w Warszawie.
Budynek został zaprojektowany w stylu stalinowskich drapaczy chmur w bloku wschodnim, w tym Domu Wolnej Prasy w Bukareszcie i Łotewskiej Akademii Nauk w Rydze. Jako drugi najwyższy budynek w Europie, pierwszego dnia powitał około 20 000 odwiedzających. Następnie Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina został zatwierdzony przez wysokich rangą urzędników państwowych. Początkowo działały tam Teatr Wojska Polskiego, Teatr Lalek „Lalka” i Muzeum Techniki. Następnie z nowej przestrzeni biurowej korzystały Polska Akademia Nauk, Instytut Nauk Społecznych oraz Korespondencyjny Uniwersytet Marksizmu i Leninizmu.
Latem 1955 roku w Pałacu Kultury i Nauki im. Józefa Stalina odbył się V Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów. Po serii samobójczych skoków z tarasu widokowego teren został ogrodzony. Stopniowe wycofywanie się z represji sowieckich podczas polskiej odwilży pozwoliło instytucji na usunięcie imienia Józefa Stalina z oficjalnej nazwy w 1957 roku. W 1960 r. odbyły się tu obchody 90. urodzin Włodzimierza Lenina. Ponadto, aby zachować autorytet sowieckiego przywództwa, był wielokrotnie wykorzystywany podczas zjazdów komunistycznej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W 1981 r. ruch Solidarności zorganizował kilka protestów pod Pałacem Kultury i Nauki, które zapoczątkowały koniec rządów wroga w Polsce. Aby przeciwdziałać opozycji, w kraju wprowadzono stan wojenny, na którego czele stanął generał Wojciech Jaruzelski. Po wznowieniu działalności w 1982 roku instytucja mogła skupić się na wydarzeniach kulturalnych i społecznych. W 1983 r. odbyła się premiera filmu polskiego reżysera Krzysztofa Gradowskiego „Akademia Pana Kleksy”. W tym samym czasie, w 1995 roku, zamożni goście mogli cieszyć się koncertem Luciano Pavarottiego w sali kongresowej.
Następnie Pałac Kultury i Nauki zaczął w pełni funkcjonować jako kompleks wystawienniczo-biurowy. W Sylwestra 2000 roku ponad 80 000 warszawiaków wzięło udział w uroczystym koncercie przed budynkiem. Pod koniec 2013 r. budynek został podświetlony na niebiesko-żółto w geście solidarności z protestującymi na Euromajdanie. W 2021 r., podczas Ogólnopolskiego Strajku Kobiet, na budynku wyświetlono symbol ruchu.
Uznanie i znaczenie Pałacu Kultury i Nauki
Chociaż Pałac Kultury i Nauki jest zagrożony wyburzeniem ze względu na swoje komunistyczne pochodzenie, pozostaje ważną częścią nowoczesnej Warszawy. Nadal gromadzi lokalną społeczność na targach, wystawach, pokazach sztuki i wydarzeniach muzycznych. Jego sala koncertowa, teatry, muzea i księgarnie są odpowiedzialne za działalność biznesową i edukacyjną. Miejsce to gościło tak znanych artystów jak Elton John, Eric Clapton, Bob Dylan, Shakin’ Stevens, Marlene Dietrich i innych.
