Zazwyczaj ludziom twórczym doradza się, aby skoncentrowali się na jednym kierunku i dążyli w nim do doskonałości. Warszawiak Jakub Słomkowski wybrał jednak zupełnie inną drogę. Jednocześnie maluje i pisze muzykę – a żadne z tych zajęć nie przeszkadza drugiemu.
Prace Jakuba Słomkowskiego są prezentowane w galeriach Londynu, Bazylei, Antwerpii i innych miast, a jego kompozycje muzyczne brzmią w projektach, które stają się pretendentami do prestiżowej nagrody Oscar. W tym materiale na warsawski.eu opowiadamy o tym, jak połączenie malarstwa i muzyki stało się strategią sukcesu i uczyniło Słomkowskiego wyrazistą postacią w świecie sztuki.
Pierwsze kroki artysty ku uznaniu
Jakub Słomkowski urodził się w 1982 roku w Warszawie. Jego profesjonalne kształtowanie odbywało się w murach warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie studiował na Wydziale Malarstwa w pracowni Krzysztofa Wachowiaka. W 2007 roku artysta uzyskał dyplom.
Jakub kształcił się również na wydziale sztuki multimedialnej pod kierunkiem profesor Stanisławy Wieczorek. Ważnym etapem procesu edukacyjnego był także udział w programie Erasmus, podczas którego Słomkowski zgłębiał praktyki artystyczne na Uniwersytecie Complutense w Madrycie.
W Hiszpanii polski artysta zdobył nie tylko nowe doświadczenia, ale i międzynarodowe uznanie. Biorąc udział w konkursie malarskim Pintura Rápida de Castellar w prowincji Jaén, Słomkowski otrzymał wyróżnienie, co stało się potwierdzeniem konkurencyjności jego prac na arenie europejskiej.
Po powrocie do Polski artysta pracował nad swoją reputacją w lokalnym środowisku artystycznym. Jego droga do uznania składała się z udanego udziału w prestiżowych projektach:
- 2008 rok – pierwsze miejsce w konkursie Biblioteki Narodowej na stworzenie logotypu dla projektu kulturalnego „Rok Zbigniewa Herberta”;
- 2009 rok – trzecia nagroda w konkursie Samsung Art Master i udział w wystawie finałowej w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie;
- 2009 rok – nagroda Syrena dla Warszawy w ramach inicjatywy Transform;
- 2010 rok – wyróżnienie honorowe w konkursie Sztuka w kropki firmy Termo Organika.
W pierwszych latach po ukończeniu akademii Słomkowski zbudował solidny dorobek twórczy i zyskał rozpoznawalność w kręgach artystycznych. Systematyczny udział w profesjonalnych konkursach oraz aktywna obecność w placówkach kulturalnych pozwoliły mu ugruntować status perspektywicznego przedstawiciela współczesnej polskiej sztuki.
Od warszawskich galerii po wystawy międzynarodowe
Kariera Jakuba Słomkowskiego rozwijała się konsekwentnie: od zdobycia lokalnego uznania po wyjście na poziom międzynarodowy. Ważnym etapem rozwoju kariery w Warszawie była współpraca z galerią Berg, gdzie w 2013 roku artysta zaprezentował cykl prac małego formatu Das Grosse Projekt. Był to świadomy eksperyment. Warszawiak zrezygnował z typowych dużych płócien na rzecz dzieł, które zmuszały widza do podejścia blisko, aby dostrzec detale. Z czasem artysta został stałym rezydentem warszawskiej Galerii Piękna – jednej z najbardziej znanych instytucji w Polsce, która nie tylko wystawia prace, ale i reprezentuje je na aukcjach.
Równolegle z sukcesami w ojczyźnie, artysta promował swoje dzieła na poziomie międzynarodowym. W 2018 roku w Budapeszcie odbyła się wystawa indywidualna Słomkowskiego Moving Sofa w galerii Ari Kapsus. Kolejny rok był jeszcze bardziej produktywny. Miłośnicy sztuki mieli okazję zapoznać się z pracami artysty podczas wystaw:
- Growling Heads w antwerpskiej Dalek Art Gallery;
- Destroyers of Words w Kunsthalle w Bazylei.
Słomkowski brał również udział w wystawie zbiorowej Polish Art Now w Londynie w Saatchi Gallery – jednym z najbardziej wpływowych miejsc sztuki współczesnej na świecie. Choć projekt był zorganizowany jako zbiorowa promocja polskiej kultury, fakt eksponowania prac Jakuba obok dzieł twórców definiujących współczesną sztukę brytyjską stał się istotnym potwierdzeniem wysokiego poziomu profesjonalnego warszawiaka.
W 2021 roku odbyły się jednocześnie dwie wystawy Słomkowskiego w polskiej stolicy:
- Królowa i jej bracia w Galerii Piękna;
- Indian Slava w przestrzeni artystycznej Nanazenit.
Nie tylko artysta, ale i muzyk
Równolegle z malarstwem Słomkowski zajmował się muzyką. W pewnym momencie pasja ta wykroczyła poza ramy eksperymentu twórczego. Od 2010 roku Jakub pisze muzykę do spektakli znanej polskiej choreografki Izy Szostak. Łączy ich nie jednorazowy projekt, lecz długotrwała i regularna współpraca.
Słomkowski jest założycielem grupy muzycznej Andy Why oraz dwóch duetów:
- Kubatwiceimprovise;
- Sicarios Unidos.
Od 2019 roku Jakub prowadzi także solowy projekt I AM SORRY DAVE.
Kluczowym osiągnięciem warszawiaka w sferze muzycznej była praca nad animacją Airborne w reżyserii Andrzeja Jobczyka. W 2022 roku Słomkowski wraz z Rafałem Smolińskim napisał do niej muzykę. Film zdobył nagrodę za najlepszą krótkometrażową animację na japońskim festiwalu Short Shorts Film Festival & Asia 2022. Sukces ten był decydujący, ponieważ wyróżnienie to automatycznie włączyło film na listę pretendentów do nagrody Oscar w odpowiedniej kategorii.
Sztuka jako reakcja na wydarzenia na świecie
W 2022 roku twórczość Jakuba Słomkowskiego stała się odpowiedzią na przełom geopolityczny w Europie. Jednym z centralnych wydarzeń artystycznych tego okresu była jego wystawa indywidualna Olbrzym, prezentowana w warszawskiej galerii HOS. Głównym bohaterem i podstawowym materiałem ekspozycji stał się węgiel.
Słomkowski nadał temu surowcowi nowe, niepokojące znaczenia. Wykorzystał ten materiał jako odniesienie do pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, która rozpoczęła się 24 lutego 2022 roku. W kontekście wystawy węgiel jawi się jako:
- Broń energetyczna. Artysta wykorzystał węgiel jako symbol zasobów naturalnych, których eksport stał się fundamentem finansowym agresji militarnej. To metafora brudnych pieniędzy zmieniających się w pociski.
- Materiał łatwo ulegający zniszczeniu. Węgiel to skała, która się kruszy i zostawia ślad. Ciemny, łamliwy surowiec palny trafnie oddaje poczucie wypalonej ziemi i zniszczeń, jakie przyniosła wojna.
Wystawa ta utrwaliła ważną zmianę w karierze Słomkowskiego: przejście od twórczości abstrakcyjnej do ostrego komentarza społecznego. Ekspozycja Olbrzym pokazała, że artysta potrafi zintegrować agendę polityczną ze sztuką wysoką bez utraty jej wartości artystycznej.
Dzięki uwadze poświęconej aktualnemu tematowi, prace Słomkowskiego wyszły poza wąskie grono kolekcjonerów. Jego twórczość zainteresowała szeroką społeczność kulturalną i medialną, której nieobojętne były wydarzenia w Ukrainie. Dla polskiego rynku sztuki wystawa w galerii HOS stała się jednym z najbardziej zauważalnych przykładów tego, jak sztuka współczesna może być instrumentem antywojennego manifestu.
Jakub Słomkowski nie jest jeszcze stawiany w jednym szeregu z takimi gwiazdami jak Wilhelm Sasnal czy Paulina Ołowska, na których prace polują kolekcjonerzy cennych dzieł sztuki. On do tego nie dąży. Jakub Słomkowski idzie inną drogą. Planowo i bez zbędnego szumu buduje stabilną karierę, współpracując z autorytetowanymi galeriami i naświetlając wydarzenia dziejące się na świecie. Równolegle z tym polski artysta buduje karierę w sferze muzycznej. Sukces Słomkowskiego nie polega na błyskawicznym starcie, lecz na stopniowej pracy, wytrwałości i rezultatach, jakie przynosi jego wysiłek.